Wie?

Lies | Jo

Door Lies' groene bril:

Op een mooie zomerdag in 2002…

Ik was 17 en net gedumpt door m’n toenmalig lief. In een impulsieve bui besliste ik om samen met een groep mensen naar Aqualibi te gaan. De organisator, Yannick, kende ik toen enkel via internet. Kids, don’t try this at home! Maar dat was in het gezegende jaar 2002 nog geen bezwaar. Ja, op schok met een hele groep mensen die ik van haar noch pluimen kende. How very on-Lies van mij!

Soit, Yannick kwam me thuis ophalen en we vertrokken meteen naar de rest van de bende… Eerst langs Jo thuis, toen nog “De Jokke”. “De Jokke” stond in de deuropening en ik herinner mij nog dat ik dacht: “hmm dat ziet er niet mis uit”. En ook: “die jongen draagt een gekabelde wintertrui in hartje zomer. How weird.” Als iemand me toen had verteld dat die “Jokke” met zijn wintertrui later weleens mijn lief, verloofde en zelfs man zou worden, had ik hem vierkant uitgelachen. Hoe cliché om dit te zeggen, maar ladies & gentlemen: in cliché’s zit altijd een bodem van waarheid!

Ik werd meteen mee naar de living geleid, waar ik een heel arsenaal aan broers en zussen zag zitten. Nu ja, ik moet niet overdrijven: het waren er een viertal. Wist ik veel dat dit maar een deel van mijn toekomstige schoonfamilie was! De mama van “Jokke”, mijn schoonmoeke dus, tegen Yannick: “awel, heb je alweer een ander meisje bij?” Tja, ik was blijkbaar één van de zovele meisjes die Yannick toen meebracht naar huize Leemans voor alwéér een zomers uitstapje.

Niet veel later waren we effectief in Aqualibi. Ik in een oranje-met-roze-gestreepte bikini. Met mijn schamele 55kg en toch maar m’n buik intrekken voor al dat mansvolk. Those were the days. Ik haalde al meteen mijn eerste versiertruuk boven bij “Jokke”: zonder bril zag ik niks en hij mocht vooral niet van mijn zijde wijken, voor het geval ik de groep zou kwijtspelen! Hij heeft blijkbaar goed geluisterd want dat heeft hij nooit meer gedaan…

Of het al direct “koekenbak” was? Diezelfde dag niet meer… Maar eens thuisgekomen hebben we MSN-adressen uitgewisseld want ja, dat was nog het fameuze pre-Facebooktijdperk. MSN was toen nog nieuw! Iets om aan onze toekomstige kleinkinderen te vertellen.

Enkele dagen later hadden we onze eerste echte date. Naar de film. Stuart Little 2. Zíjn keuze . En meteen ook de laatste keer dat hij iets te zeggen had in onze (toen nog onbestaande) relatie, haha! Serieus nu: het bewuste bioscoopticket steekt nog altijd in mijn portefeuille.

En daar, op de laatste rij van zaal 2 in de Kinepolis Leuven, zo rond een uur of 6 op maandag 12 augustus 2002, drukte Jo Leemans zonder enige waarschuwing zijn toen nog snorloze lippen op de mijne, resulterend in een eerste kus.

En zo geschiedde… “Jokke” werd Jo en Jo werd “poekie”. Op 27 maart 2010 wordt “poekie” mijn man en ik kan me, echt waar, geen betere voorstellen.